Przykłady pomocy

Jeżeli osoba na wózku zbliża się do ciężkich drzwi, możesz zapytać, czy je przytrzymać. Nie pchaj wózka bez pozwolenia. 

Student Włodek otwiera drzwi na Uczelnię, aby przepuścić Zuzę na wózku.

Osobie niewidomej najpierw się przedstaw. Jeżeli chce być prowadzona, zaproponuj ramię i pozwól, aby sama je chwyciła. idź pół kroku przed nią i poruszaj się w naturalnym tempie. Opisuj drogę konkretnie: „Za dwa kroki zaczynają się schody w dół”, zamiast mówić: „Uważaj” lub „Idziemy tam”. Pamiętaj aby nie ciągnąć osoby za rękę oraz nie popychać jej przed sobą. Osoba niewidoma korzysta z własnych technik orientacji. Pomoc powinna je wspierać, a nie zastępować. 

Studentka Olga pomaga przejść niewidomemu studentowi Jurkowi pomiędzy budynkami Uczelni.

Przed rozmową z osobą głuchą upewnij się, że osoba Cię zauważyła. Stań przodem, nie zasłaniaj ust i mów naturalnie. Krzyk zwykle nie pomaga – może zniekształcać wymowę i utrudniać odczytywanie mowy z ust. Jeżeli wypowiedź nie została zrozumiana, powiedz ją inaczej albo zapisz najważniejszą informację. Nie powtarzaj tego samego coraz głośniej.

Absolwent Grzegorz rozmawia ze studentką Ewą, która korzysta z aparatu słuchowego.

Niektóre osoby mówią wolniej, używają gestów, tablic symboli, aplikacji lub syntezatora mowy. Daj im czas na zbudowanie wypowiedzi. Nie kończ zdań i nie odpowiadaj za rozmówcę. Jeżeli nie rozumiesz, powiedz o tym spokojnie i poproś o powtórzenie albo zapisanie informacji. Udawanie, że wszystko było jasne, może prowadzić do większego nieporozumienia. Szybkość mówienia, nietypowa wymowa czy korzystanie z urządzenia nie świadczą o poziomie wiedzy ani inteligencji.

Jeżeli jesteś zainteresowany pomocą osobom z niepełnosprawnościami wzroku zapoznaj się z poradnikiem „Jak pomagać osobom niewidomym i słabowidzącym?” wydanym przez Polski Związek Niewidomych,